afR0N0N's profileaFRoNoNPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
รูปงานแต่งมาแว้นนนนรูปงานแต่งพี่โอมมาแล้ว
อัพเพิ่มๆ
ใครยังไม่เคยเห้นตัวประหลาดหัวฟูใส่สูท
แวะมาดูได้ที่อัลบัมแรกสุด
หล่อตอแหลมากๆ บางรูป
และบางรูปก้อทุเรดดี
งานคืนนั้น ขำๆ หนุกดีจัง
ถ้าชาตินี้ได้แต่งงาน
จะมีปัญญาจัดใหญ่ขนาดนั้นมั๊ยวะ
ไม่อยากจัดใหญ่ขนาดนั้นเลย
millenium hilton....ที่จัดคืนนั้น
จำได้ว่าพี่โอมเคยเปรยว่าเป็นล้านเลยมั๊ง
หึหึหึ
ถ้าเป็นผม
จัดงานเล็กๆ เอาแต่ญาติๆ เพื่อนๆ ได้มั๊ยอ่ะ
ประเภทหลายๆเสต็ป ห่างๆเกินไปไม่อยากเชิญมาให้อึดอัดเลย
บ่นไปเรื่อยเปื่อย
ไปหาคนที่เราจะอยากแต่งด้วยให้เจอก่อนดีกว่า
กริ๊ววววววววววว
ปล. สินสอดซักพันล้าน จะมีปัญญามั๊ยวะกรู 555
ปล2. พันบาทในเป๋าตังยังไม่มีเลยฮะ ตอนนี้ 555 เพื่อนเต้อจัดมาให้เพลงที่ท่านกำลังได้ฟังอยู่นี้
เป็นเพลงจากอัลบัมใหม่ของ ซินลี่ฟูน
แบบที่ไม่มี โต
ได้อารมณ์แบบ creed ไปอีกstyle
แต่ sound ดีนะ
ผมชอบ
ลองฟังดูๆ ขำกะจาย ตายห่า, Hooooooooooใครบางคนเคยกล่าวไว้ว่า
"มัน"คือสิ่งเสพติดบนโลก cyber ที่ดีที่สุดชนิดนึง
มันคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายบางคนเลิกบ้าบอลได้
มันคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายบางคนเลิกบ้าเกมส์ได้
มันคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายบางคนไม่ไปกินเหล้ากะเพื่อนได้
มันคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายที่เกลียดเพศที่สามบางคน ยอมเปลี่ยนชื่อ MSN ได้
มันคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชายบางคน ลด ละ เลิก หนังโป๊ เพราะมันได้
มันคือ ?!!!?
Hard Gay , Hooooooooooooooooo
ที่เขียนมาข้างบน บางอันแม่งเว่อเกิ๊น หึหึหึ
แต่ใครเคยดู คงเข้าใจ
ใครไม่เคย แล้วเน็ตแรง ขอเชิญตาม link นี้ไปได้
มีซับไตเติ้น อังกิดให้ทั่นเอ็นจอยด้วย......
ยังไม่ซาบประวัติความเป็นมา รู้แต่พี่ทศเล่าให้ฟังว่ามันเป็นนักมวยปล้ำที่ญี่ปุ่น
ผมเคยดูไปแล้วหลายตอน ขำขี้หดตดเหม็น ไปหลายรอบ
ปล. เน็ตใครไม่แรง หรือคอมไม่มีลำโพง ไม่แนะนำนะฮะ เพราะขาดสุนทรียภาพในการชมอย่างรุนแรง
ปล2. ใครดูได้ อย่าหัวเราะเสียงดัง อายชาวบ้านเค้า
ปล3. ผมชอบตอนนี้ชิหายเลย http://www.youtube.com/watch?v=qcqXiRj-gss
ดูแล้วขอให้คลายเครียด ขอให้มีความสุขถ้วนหน้าถ้วนตา Hoooooooooooo ตื่น.......ฝันซ้อนฝัน
ความรู้สึกซ้อนความรู้สึก
อารมณ์ซ้อนอารมณ์
ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน
แต่แม่ง.............น้ำตาจะไหล
เฮ่อออออออ
ฝัน ฝัน ฝัน
หากไม่รู้ว่าตื่นอยู่หรือไม่ จะรู้ได้อย่างไรว่านี่คือความจริงรึเปล่า ??
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตื่น! ตื่นดีมั๊ย?
.................
.............
.........
ตื่น
เหมือนกับความฝัน
และหากนี่คือฝัน ขอชั้นขอได้ไหมแค่ชั้นไม่อยากตื่น มีเธอยืนอยู่ข้างกัน
อะไรจะดีไปกว่านั้น แค่ให้ชั้นฝันอยู่อย่างนั้นไม่ต้องฝืน (*)จริงรึเปล่าไม่อยากรู้
แค่ตรงนี้มีเธออยู่ ขอชั้นขอนะ ให้ใครช่วยบอกที ว่าถ้าตื่นแล้วเธอไม่หาย รอยยิ้มที่เธอให้ชั้นไม่เปลี่ยน อย่างน้อยก็ทำให้ชั้นหลับตา ได้ทุกคืน (**)นี่จริงหรือความฝัน
ที่เธอเป็นอย่างนี้ ช่วยบอกให้ชั้นมั่นใจ ว่าเธอจะไม่เปลี่ยน ทุกสิ่งที่ชั้นเห็น เธอจะเป็นอย่างนั้น เมื่อเราอยู่ด้วยกันในฝันและความจริง ความป็นจริงนั้น
ติดอยู่กับความฝัน ขอชั้นขอได้ไหมแค่ชั้นไม่อยากตื่น มีเธอยืนอยู่ข้างกัน
อะไรจะดีไปกว่านั้น แค่ให้ชั้นฝันอยู่อย่างนั้นไม่ต้องฝืน (*)(**)(**)
จังหวัดอะไรเอ่ย.....น่านอน (บันทึกตอนนี้แม่งโคตรรรร...ยาว)ตอบ: ....... เตียงใหม่
ฮ่าๆๆๆ ประสาทแดกสิ้นดี
คำถามประสาดแดกแบบนี้ยังมีอีกเยอะ บนค่าย
ไปเที่ยวเตียงใหม่มา.....ไปทำค่าย ตั้งกะวันที่ 22 ตุลา
แล้วเที่ยวตัวเมืองเชียงใหม่ต่อจนถึงวันที่ 7
กลับมาได้ จะเดือนแล้ว....ยังเขียนอะไรไม่ถูกอยู่เลย เหอๆๆ
ส่วนรูปทั้งหมด รอได้ DVD ,ก่อนแล้วจะเอามาลงนะฮะ ตอนนี้มีไม่กี่รูป ทนๆดูไปก่อนเด้อค่ะเด้อ
พิมแบ่งเป็นหมวดๆละกันตามอารม เรื่องอื่นๆที่อยากพิม ค่อยไปเก็บรายละเอียดจากที่อื่นเอาเน่อ เหอๆๆ......ตอนนี้แม่งยาวมาก ระวังให้ดี
เริ่มละนะ (explicit content, parental advisory คำหยาบคายมากมี ผู้ปกครองโปดชี้แนะนะจ๊ะ)
-----------------------------------------------------------------------------------------
เอาเรื่องอะไรก่อนดีวะ
อืมมมม
เริ่มตั้งแต่จะไปค่ายก่อนเลยตามลำดับความทรงจำอันเริ่มจะเลือนลางแล้วตามประสาคนแก่ที่สุดคนนึงบนค่าย
จะไปค่าย
โดนไอ้โฮป ชักชวน แม่งกดดันว่า ปีนี้ปีสุดท้ายแล้ว มึงลาออกแล้วนี่...ไปเหอะ
แม้ว่าใจจิงอยากอยู่ทำงานกะไอ้จิ๊งทันทีตามโปรเจ็คที่คิดกันไว้ แต่อะไรซักอย่างในกมลสันดานลึกๆ บอกว่าไปเหอะ
คิดไปคิดมา ก้อนึกขึ้นได้......คงไม่มีโอกาสอีกแล้วในชีวิต ที่จะได้ไปค่ายอีก เอาก้อเอาวะ
ไปก้อได้
โทรไปร่ำลาไอ้จิ๊ง บอกว่ากูไม่ได้หนีไปไหน จะรีบกลับมาทำงานชดใช้ให้เยี่ยงทาสผู้ซื่อสัตย์
กวาดอาหารกระป๋องลงกระเป๋า เอากีต้าร์สะพายขึ้นบ่า เสื้อกันหนาว ฯลฯ เก็บเรียบร้อย
ออกจากบ้านมารวมหัวกันที่หัวลำโพง
การเดินทางทริปใหม่......ไปแบบคิดไว้ในหัวว่ากรูจาไปเที่ยว เที่ยวงวดนี้จะทำตัวขำๆ ชิวๆ (ได้ข่าวว่าเอาเข้าจิงๆไม่ได้เป็นอย่างงั้น 555)
ขึ้นรถไฟแล้ว.....การเดินทางที่แม่ง โคตรพ่อโคตรแม่จะยาวนานจนกว่าจะถึงค่ายได้เริ่มขึ้น
บนรถไฟก้อต้องรับหน้าที่พิธีกรสนามร่วมกะไอ้ต๊ะ ไปโดยปริยาย
รชต.....หนุ่มร่างผอมท่าทางเหมือนปัญจวัคคีย์
รู้จักกับต๊ะมาได้ สองปีกว่า นับตั้งแต่ผาลั้ง เชียงราย
ต๊ะเป็นผู้ชายอารมณ์ดี มีจังหวะพูดเป็นของตัวเอง
ทีเด็ดของต๊ะอยู่ที่ ความเอาจริงๆเอาจังทุกเรื่อง ที่แฝงไว้ใน interface ที่โคตรฮา
ต๊ะเป็นคนที่สามรถคุยเรื่องซีเรียส เรื่องหลุดๆ ให้ดูเฮฮาได้อยู่เสมอ......แม่งของจริง
ที่เด็ดอีกอย่างของแม่งที่จะข้ามไปไม่ได้ คือ อาบน้ำน้อยครั้งชิหาย -__-'
สองปีทีแล้วที่เชียงราย ภาพต๊ะที่จำได้ติดตา คือ เช้าวันนึงไอ้ต๊ะแม่งมายืนที่ระเบียงบ้านที่เค้าใช้แปรงฟันกัน
สภาพต๊ะเปลือยท่อนบน ใส่กางเกงเลตัวเดียว มือถือขัน ตักน้ำราดตัวเองในเวลา เจ็ดโมงเช้าก่าๆ อากาศเย็นสัด
กรีดร้องโหยหวนดั่งเปรตจะออกจากร่าง บวกกับผมกับหนวดเครา ทำให้นึกว่าแม่งเป้นปัญจวัคคีย์ที่จะบรรลุแล้ว
เกือบยกมือไหว้แม่ง เพราะอากาศเย็นจนควันพุ่งออกจากร่างกาย......ประดุจดั่งมีปาฏิหารย์ ฮ่าๆๆ
บนรถไฟก้อมีการเล่นเกมเล็กๆน้อยๆ เพื่อไม่ให้แน่นิ่งกันมากจนเกินไป เด๋วจะกริบกันซะป่าวๆ
เอาป้ายชื่อสลับกันไปๆมาๆ ให้ไปหากันเอาเองว่าครัยได้ครัย
บนรถไฟได้รู้จักกับน้องๆ มากมาย ...... มีฝรั่งด้วยสองลูก ลูกผู้ชายชื่อ Jesse ลูกผู้หญิงชื่อ Meagan
ดูแล้วรู้สึกค่ายนี้.....หลากหลายๆ
ปัญหานึงของการเป้นคนของประชาชน เช่นตัวตลกสาธารณะอย่างไอ้นนท์เนี่ย
คือมึงต้องจำเค้าให้ได้...ซึ่งชาวค่ายงวดนี้ก้อเยอะชิบหายเลย ประมาณร้อยกว่าคนนิดๆ ได้
ซักพักก้อเริ่มเข้าหมวดพักผ่อนเพราะเสียงนอกรถไฟดังมาก รถไฟชั้นสามที่ทำให้หลังหักได้จากเบาะที่ดีไซน์ได้ฉากผิดหลังมนุษย์
เริ่มค่ำมืด ก้อเริ่มเล่นไพ่ หนุ่มๆก้อกระจัดกระจายไปแอบกินเบียร์ เล่นกีต้าร์เฮฮากัน สาวๆก้อเริ่มจับกลุ่มเม้ามั่ง หลับมั่ง
จนตกดึก.....มีเริ่มเมาๆ กันไปบ้างตามประสา ขาบิ้วทั้งหลาย.... พักผ่อนกันไป สะดุดกับคนๆนึง มีสแตว (style + แนว) มากๆ
ชื่อนิน.....นินเป้นชายไทยเชื้อสายจีนแน่ๆ ที่จบธรรมศาสตร์ จากคณะ JC
หน้าตาหล่อเอาการ ละม้ายคล้ายโดนัลดั้ก......สะดุดที่มันเพราะมันเล่น Franz Ferdinand ได้เนียนแจ่มถูกจัยซะฉิบ
ลักษณะเป็นเด็กแนวมากๆ ยิ่งไอ้กล้องตาปลา (มันเรียกงี้ป่าววะ) เห็นแล้วแปลกใจกับของเล่นมันจิงๆ
เอกลักษณ์อีกอย่าง คือเสียงร้องเพลงของนิน ที่จะกล่าวถึงในภายหลังอีกครั้ง โปรดติดตาม คนนี้แม่งของจริงอีกแล้ว
บนรถไฟยังได้รู้จักกับน้องๆอีกมากมายหลายคน บางคนคุ้นหน้ากันแล้วจากค่ายก่อน
ไม่ว่าจะเป้น น้องยุตม์(ถุยย น้องก้อเหี้ยแล้น ฮ่าๆๆ) น้องทศ ฮ่าๆๆๆ น้องเปตอง นี่ประธานค่าย
น้องป๊อปอ้วน น้องโบ๊ต นี่คุ้นจากค่ายเก่า
แต่ใหม่ๆที่เหลือนี่ ที่คุ้นกันจากบนรถไฟ ก้อจะเป้น น้องบรุ๊คกี้ (บุ๋งกี๋) นี่มีชะตากรรมร่วมกันบนค่ายอีกมากมาย
จะกล่าถึงในภายหลัง
แถวนั้นมีครัยอีกวะ น้องพลอยหมวย คนนี้น่าแปลกใจเพราะป้ายชื่อเขียนว่าพลอย ทำไมเพื่อนเรียกอีหมวยวะ
น้องพลอย(หมวย) เป็นผู้หญิงหน้าตาเรียบร้อย ที่ทันมุกคำผวนทะลึ่งๆ ได้เร็วที่สุดซะงั้น
ปอ ปุ๋ง ..... คู่รักน่าเลี่ยน จนอยากจะโดดถีบ....จะสวีทกันไปไหนหนอ
บู้ แหวน .... คู่รักบู๊บุ๋น ไอ้บู้ดูจะโดนกำชะตาชีวิตไว้แล้ว
โอ๊ยยย เยอะมาก.....ตัดภาพไปดีกว่า
การเดินทาง
เช้าแล้วก้อตื่นมาอย่างหมดสภาพกันถ้วนหน้าถ้วนตา
เป้นการเดินทางที่ทรหดอดทนที่สุน ทริปนึงในชีวิต หลังจากรถไฟออกจากสถานีเกือบๆ บ่ายสาม
มาถึงสถานีรถไฟเจียงใหม่ ประมาณ เจ็ดโมงเช้า นี่ก้อล่อไป 16 ชม
ต่อด้วยรถหกล้อขนหมู อีก ที่เริ่มออกเดินทางซัก เก้าโมงได้
แล้วไปถึงแม่แจ่มพักกินข้าวเที่ยง ก่อนจะยิงยาวถึงแม่ซา ตอนประมาณบ่าย 3-4 โมง
เปลี่ยนลงรถกระบะเล็ก อีกเกือบ 2 ชม
วิวข้างทาง สวย สงบ.......นั่งคุยกะไอ้ยุตท์ กะพี่ทศ และน้องใหม่ ไอ้หนุ่มรัฐศาสตร์ปีหนึ่งบนหลังกระบะ
จนมาถึงตัวหมู่บ้าน
ชิวที่สุดในโลก.............สะพาน ทีเด็ดของหมู่บ้าน
ขาบิ๊วจำเป็น
เนื่องจากความแก่ เก๋าเกม และตลกน่าตาย (คือน่าจะตายๆซะ) ก้อจะโดนเพื่อนๆ น้องๆ ถีบออกไปเป็นตัวบิ๊วสีสันอยู่เสมอ
เอาซะตั้งแต่ไปถึงค่ายเลย...... น้องๆมาถึง พี่ทศกะไอ้ยุตม์เห็นน้องๆหน้าตาเหนื่อยอ่อน เลยถีบไอ้นนท์ไปฆ่าเวลา
ระหว่างที่สองคนนี้ไปหานม หาขนม มาให้น้องๆกระแทกปาก เคล้าเสียงโหยหวนของพี่นนท์หัวฟู
ที่เกากีต้าร์เรื่อยเปื่อยในความมืด........มีน้องๆ มาสารภาพทีหลังว่า เสียใจมากๆ ที่พอมีแสงสว่าง
สาดผ่านแล้วรู้ว่าไอ้คนที่โหยหวนอยู่ เสือกเป้นพี่นนท์ ทำเอาบรรยากาศ สุดเคลิ้ม หายนะไปอีกเยอะทีเดียว
ฮ่าๆๆๆ สม เสือกมองหน้าพี่ทำไมฟระ ให้ดูดาวชิวๆตะหาก
บิ๊วตลอด ทั้งตอนสัน งานสร้าง แม้แต่บิ๊วบรรยากาศค่ำคืนให้น้องๆเค้านอนดูดาวกันกิ๊วก๊าว.....
พี่ทศกะไอ้ยุตม์ แม่งโวยวายว่าไอ้นนท์เป็นเหี้ยไร ตลกตลอดเวลาเป็นพิเศษ
ก้อกูบอกแล้วครับพี่ งานนี้ผมคิดว่ามาเที่ยว ขำๆ แต่ไม่อยากขำคนเดียวไง อยากให้คนอื่นขำด้วย
ที่บ้าน
ประกอบไปด้วยสิ่งมีชีวิตสัญชาติอะเมริกันเพศเมีย 1 ชีวิต ชื่อMeagan อ่านตามภาษาอังกิด(หรือภาษาอิงแลนด์ ของไอ้พูม)
เมแกน เป็นคนที่น่าสงสารมาก....เพราะเมแกนกินเผ็ดบ่ได้และไม่ชอบกินปลา ทั้งๆที่ปลากะป๋องบางอย่าง
แม่งนอกจากเป้นปลาแล้วยังเสือกเผ็ดอีกด้วย และสิ่งปะทังชีวิตหลักของบ้านเรา คือ ถั่วคั่ว ปลากะป๋อง ไข่เจียว
มาม่า ข้าวเบ๊อะ น้ำพริก ปลาทอด และกับข้าวเหลือจากมื้อเที่ยงที่โรงเรียน ตลอดเวลา 9 วัน
เมแกนไม่เคยบ่นเลย เวลาเราถามว่าอร่อยมั๊ย ชีเซย์เยส ตลอด
เมแกนมาค่ายพร้อม แผลน่ากัวมากๆ ที่นิ้วหัวแม่ตรีนหนึ่งแผล ที่ต้องทำแผลทุกๆวัน
บ่อยครั้งที่ในบ้านอยากชวนเมแกนคุย ถ้าไม่นับไอ้พูมที่สะปี๊กอิงแลนด์ไม่ค่อยสะตรองแล้ว
ก้อต้องพึ่ง มาย กะบุ๊คกี้.....เพราะส้มต้องทำกับข้าว และ ไอ้เหี้ยป๊อบอ้วน ทำตัวน่ารัก ตลก ตะแหล ตลอดเวลา ไม่ได้เรื่อง
เมแกนคงนอยกุ้ง(หาความหมายจากพจนานุกรมฉบับไอ้แช้มบัญญัติได้แล้วทุกแผงปลาทู)
จากการสันทนาการตอนกลางคืนเป็นแน่แท้ ขนาดเจสซี่ยังต้องให้คนแปลอยุ่เรื่อยๆ .....
ดีใจที่ได้ ไอ้ต๊ะคอยแปลหลายๆครั้ง เพราะแม่งแปลจนไทยขำแต่ฝรั่งเซ็งเป็ด(แช้มบัญญัติเช่นกัน)
เมแกนยังเป็นแฟนพันธ์แท้เพลงร็อคหลายๆวง รวมไปถึงอันเตอเนตีบด้วย
(แต่ร็อคสะเดิดกะร็อคออเยาะ เมแกนคงยังไม่เคยโดน)
สิ่งมีชีวิตสัญชาติไทยเพศเมียอีก 3 ชีวิต
1. ชื่อ ส้ม.....ส้มเป็นสาววิทยา ปี3 ที่เกือบจะต้องย้ายสำมะโนไปอยู่บ้านไอ้ใหญ่ โชคดีของพวกเราและส้ม
ที่ส้มเป็นแม่ครัวประจำบ้าน และทำให้ต้องยื้อไม่ให้ส้มไปเด็ดขาด เคยบอกมายว่าตีมึนเอาบุ๊คกี้ไปแลกแทนได้มั๊ย 555
ส้มเป็นสาวห้าว ที่ชอบเล่นมุขวู่วามบ้างในบางครั้ง แต่ทุกคนก้อรักไช่เจียวของส้มมาก โดยเฉพาะวันที่ส้ม
เอามาผสมปลากระป๋องราดพริก......ชิหาย น้ำลายไหลลงคีย์บอร์ด
2. ชื่อ มาย....มายเป็นน้องสุดท้องของบ้าน แต่มันเป็น head บ้าน....มายอยู่ปี 2 คณะไรวะ ???
แต่ด้วยหน้าที่มาย เลยต้องเป็นคนปลุกพี่ๆทุกคนในบ้าน ด้วยน้ำเสียงที่นอยกุ้งสุดๆ ทุกเช้า นอยจนพวกกรูไม่อยากลุก
อยากแกล้งน้องมัน วันหลังๆ มายเริ่มทำใจและผสมโรงไปกับพวกเรา จนไปเข้าแถวสายในวันหลังๆ ตลอด ฮ่าๆๆๆ
วันหลังๆ เรียกมายว่าไอ่อ้วน เพราะเกมพับกระดาษหนังมือพิมแท้ๆ ที่ทำให้รู้ว่า ไอ่มาย หนักกว่าที่เห็น......
สืบมาได้ว่าเกินหลัก 6 !!! (ชีแก้ตัวภายหลังว่าชีกระดูกใหญ่ หึหึหึ เชื่อจ้ะเชื่อ เอ็งเป็นไดโนเสาเหรอจ๊ะ)
3. ชื่อ Brooky....aka อีบุ้งกี๋.....บุ๊คกี้ปี3 แล้วแต่ตัวเล็ก เลยทำให้เข้าใจผิดว่ายังเด็กอยู่....
บุ้คกี้โด่งดังมากจากเสื้อสีเขียวกลับตะเข็บ ที่ชีมาแก้ตัวทีหลังว่า มันเป้นดีไซน์ของเสื้อ
แต่พวกพี่ว่าเสื้อเอ็งมันเป้น defect มากกว่า ฮ่าๆๆๆ ซื้อไม่ดู โง่วนี่
บุ๊คกี้ขี้หนาวมาก เพราะมันผอมจิงๆ....บุ๊คกี้ ถูกอำนาจมืดของพี่นนท์ครอบงำ
ตลอดเวลาตั้งแต่บนค่าย(จนถึงวินาทีนี้) เรื่อง เสื้อเกราะ!!!
สิ่งมีชีวิตสัญชาติไทยเพศผู้อีก 2 ตัว
1. ไอ้ป๊อบ โรโบโขก....เจอหน้ากันมาตั้งแต่ผาลั้งเมื่อ 2 ปีที่แล้ว มิตรภาพยังคงงดงาม
ไม่ต่างจากร่างกายทั้งมึงและกูที่พองวันพองคืนจริงๆ 555 ปีนี้พ่อหมอป๊อบพยายามดูลายมือให้น้อยที่สุด
เพราะนอกจากจะเหนื่อยพลังจิตแล้ว มันยังไม่อยากโดนเข้าชิงอู้ค่ายเหมือนเมื่อ 2 ปีที่แล้วอีกด้วย
แม้เราจะรู้ว่าป๊อบแอบชอบครัยบ้างก้อตาม ป๊อบกลับไม่รุกครัยเลย....แต่ชอบเอาจิตสัมผัส
ว่าใครแอบปลื้มใครอยู่เรื่อยๆ แปลได้อีกนัยหนึ่งว่าชอบเสือก หึหึหึ
ป๊อบชอบทำตัวเกย์ๆ แม้มึงจะเป็นแมนก้อตามที....พิสูจน์ได้จากรูปที่ถ่ายออกมา
ป๊อบจะโพสต์ท่าอะไรแรดๆได้เสมอ จนอยากเอาตีนลูบหน้ามัน
ป๊อบยังคงเป็นตัวตลกอ้วนๆ ที่ชาวค่ายจำได้แม่นยำ จากความระยำของมันที่ไปทำไว้กะเด็กเล็กๆ
(ไอ้กล้วยส้มๆ ของมึงไง....เชี่ย)
2. ไอ้ภูมิ.......ไอ้เหี้ยนี่ต้องกล่าวถึง อย่างแรงครับทั่น.....พูม เป็นหนุ่มวิทยาที่พึ่งจบปีนี้นี่เอง.....
รู้จักกับพูมแว่บแรกตอนแบ่งบ้าน คิดในใจว่า บ้านกูจะมีตัวฝืดๆบ้าง คงไม่เป็นไรเด๋วกูบิ๊วให้ขำเอง......
ที่ไหนได้ แม่งออกลายตั้งแต่ 2 วันแรก.....จำได้ว่าสันทนาการคืนที่ 2
ไอ้พูมโดนเรียกออกสาธิตเต้นเพลงแมงมุมกับพี่นนท์!!(กูอีกแล้ว แม่งเอ๊ย) ตั้งแต่คืนนั้นมา
พูมก้อไม่เป็นตัวของตัวเอง(ท่าไม้ตายมัน)
พูมเป้นตลกวู่วามแบบextreme เสมอๆ (ไม่ว่าจะเป็นมุก"เขี่ยนม"ที่ไปเล่นใส่ป่าน
หรือพูดจาไม่ใช้หัว"กรวย"ที่เล่นกลางฝูงชน) รวมถึงการเป็นคนจิงใจเปิดเผย ตดและเรอ
ออกมาอย่างไม่อายใครเป้นประจำอย่างต่อเนื่อง ทำให้ไม่ยากนักที่จะได้รางวัล วู่วาม ค่ายไปครอง
ชนิดทิ้งไอ้นนท์ที่ 2 อย่างขาดลอยละลิ่ว......พูมยังมีทีเด็ดอีกหลายครั้งเช่น การเอากางเกงในสีแดงของแม่ง
จะวิ่งไปครอบหัวบุ๊คกี้โดยหลอกว่า เอามาเล่นเป้นหมวกนินจาเฉยๆ.....เด็ดกว่านั้นคือ
ตัวนั้นยังไม่ได้ซัก.....บุ๊คกี้ร้องเหมือนโดนขืนใจ วิ่งไปรอบบ้าน น่าสงสารสัดด่ะ
แม้ว่าวันท้ายๆ พูมจะจืดลงไปบ้าง จากการเผลอ format รูปในกล้องโบโบ้ ทำให้ซึมลงไปเล็กน้อย....
แต่ชาวค่ายไม่ลืมสีสันจากชายคนนี้แน่นอน
ที่บ้านยังมีสมาชิกที่เรามาอาศัยอยู่ด้วย ประกอบไปด้วย
พ่อส่าทู - ที่ผมให้เสื้อกันหนาวไปตัวนึง แล้วพ่อตะบรึรัวใส่ผม (ตะบรึ แปลว่า สวัสดี,ขอบคุณ
ตามหลักไวยกรณ์ ปะกากะยอ) แล้วถ้าเปลี่ยนชื่อพ่อเป็น สาโท บ้านเราคงอุ่นกายมากกว่านี้ เอิ้กๆ
แม่ - นอกจากกับข้าวแล้ว ยังยิ้มให้พวกเราเสมอและเป็นคนช่วยตั้งชื่อหลายๆชื่อให้พวกเราด้วย
ลูกสาวพ่อ - ชื่อพี่อะไรหว่า จำไม่ได้ละ แม่ของน้องอ๊อด เด็กน้อย
(ผมคงเอ็นดูเด็กคนนี้มากกว่านี้ ถ้าน้องแกไม่ดันชื่ออ๊อด หึหึหึ)
พี่ดีจอห์น - ฟังและเรียกเป็นพี่บีจอห์น ตลอดเวลา มารู้ทีหลังว่าแกชื่อ ดีจอห์น พี่ดีจอห์นเป็นเอกอัครราชฑูตประจำบ้าน
รวมถึงความเมตตา ต่างๆมากมาย ที่แกคอยช่วยเหลือตลอดจนของที่ระลึกจากแม่
ที่มีที่อยู่ของที่นู่นสอดไว้เป็นลายมือพี่แกอยู่ด้วย
ย่า หรือ ยายหว่า - หญิงชราอารมณ์ดี เพราะย่ายิ้มตลอดเวลา อายุน่าจะร่วมร้อยแล้วมั๊ง เคยประคองย่าลงบันได
ทั้งๆที่เราคุยกันไม่รู้เรื่อง แต่น้ำใจคน สื่อสารด้วยอวจนะภาษาได้ชัดเจนยิ่งนัก
คิดถึงอารมณ์ตอนอยู่บ้านบนดอยบ่อยๆ..... ห้องน้ำที่ราดยากๆ, การอาบน้ำท้าตายตอนดึกและเช้าตรู่,
เสียงแม่ตำข้าวตอนเช้าที่หลอนอยู่หลายวัน, ไฟบอกปริมาณไฟฟ้าsolar cell 3-4ดวงที่อยู่เป็นเพื่อนกันกลางดึก
ในคืนเดือนมืดช่วงแรกๆ, ทำเลนอนไอ้ภูมิที่ดีมากจนไม่อยากอิจฉา เพราะนอกจากจะใกล้ใต้ขื่อแล้ว
เสาหัวนอนมันยังมาตกน้ำมันเอาคืนสุดท้ายด้วย....หึหึหึ
การสวดมนต์หน้ากระดาน เพราะเหี้ยป๊อบแม่งเสือกเล่าเรื่องผีที่หลอนจัดกันทั้งบ้าน แน่นอน เมแกนไม่ได้รับรู้ด้วย เหอๆๆ
ไอ้ป๊อบนี่หลายที.....คืนนึง ที่นอนแล้วไปเกี่ยวแขนแม่ง แม่งเสือกบอก "อย่ามาแบบนี้ผมกลัว"......
ไอ้เหี้ย!! นี่กูเอง สัด พูดกะกูป่าววะห่า พูดหยั่งกูเป้นอย่างอื่น
อ้อ !! นึกขึ้นได้เรื่องชื่อ ภาษาปะกากะยอ....ของผม ได้ "จะเอลิ" หรือ "เจ๊าะเอลิ" เนี่ยแหล่ะไม่แน่ใจในการสะกดเท่าไหร่
แปลว่า.........ไปเล่นตลก -____-" เหมาะกะผมชิหายเลย
ส่วนไอ้ป๊อบ ที่ทำตัว น่ารัก ตลก ตะแหล ตลอดเวลา ไม่ได้เรื่องนั้น ชื่อ "จะตะเล่อ" แปลว่า...... อะไรซักอย่างที่มันดูน่ารักเนี่ยแหล่ะ
(ถุยยยย.......กูจะอ้วก 555) แล้วแม่งเสือกพูมใจในตัวเองมากๆกับชื่อด้วย ขอบวกๆ
ไอ้พูม จะเป้นอะไรไปไม่ได้ นอกจาก "โทดะโหงว" แปลว่า "นักมวยโง่" ..... จิงๆ มันมีชื่อที่แปลดีๆ แต่พวกเราในบ้านจำได้แต่ชื่อนี้
แน่นอน เพราะว่าหน้าแม่งทำให้เรานึกถึงสมรักษ์ คำสิงห์ จึงไม่มีทางที่เราจะยอมให้มันใช้ชื่ออื่นเด็ดขาด ฮ่าๆๆๆ
4 สาว นั่น จำไม่ได้เลย....จำได้แต่ว่า เป็นหมวดดอกไม้ สวยๆงามกันทั้งนั้น ดีแล้วๆ อย่ามาโดนอย่างไอ้พูมละกัน เหอๆๆ
เรื่องเด็ดจากบนค่าย
โอ้....เยอะจนไม่รู้จะเขียนอะไรลงไปหมดบ้าง......เป็นหนังสนุกๆ เรื่องนึงในหัวที่นึกทีไรก้ออดขำคนเดียวไม่ได้
รวมไปถึงพวกมุกฮาๆห่วยๆ ทั้งหลายจากบนค่าย เช่น "หนมอะไรมีกล้าม" "มอไซค์มีกี่วัน" "ทะเลอะไรมี4สี"
"โรคอะไรเป็นแล้ววิ่งเร็ว" "จังหวัดอะไรน่านอน" "อะไรเบากว่าเต่า" "อะไรเร็วกว่านินจา" "พระอะไรชอบเล่นไพ่"
"พระอะไรไม่ถึง10" "อะไรหล่อกว่าสิงโต" ....... อะไรอีกวะ เยอะชิบ
ชาวค่ายสุดฮาทั้งหลาย แก๊งหล่อ ไอ้เอ็ม ชวน นัท พ้ง บิง เล้ง, แก๊งวิทยา พูม กิ๊ฟท์ มุ่ย โบ, แก๊ง ชา ขวัญ ป่าน จ๋า,
แก๊ง717ไอ่มาย ออม เจ ต่าย พลอย, แก๊ง MC team ไอ้บอลพ่อครัว ไอ้เม่น ไอ้แช้ม พี่กิต แถมใต้ฝุ่นสาวแนวให้คนนึง
น้องพลอยทั้ง 3 .....ทั้ง พลอยหมวง พลอยหวง พลอยหมัน (อย่าผวนนะเด็กๆ มันไม่ดี)
พลอยหมวง นี่ ผวนเร็วมากอย่างที่บอก ชนิดที่ผู้ชายบางคนยังงงๆอยู่เลย แต่หน้าชีดูเป็นหมวยเรียบร้อยมากๆ
พลอยหวง นี่ เด็กศิลปากร...เสียงแหบ ว่าที่เจดีสาว (ดีเจ !!!) ส่วน พลอยหมันนี่ ไม่ล้างหน้า เป็นจูออน
น้องมุ่ย หัวหน้าใหญ่ แต่งตัวสีสันผิดธรรมชาติเสมอ เช่น ชมพูสดๆ......
โบโบ้ พี่สาวกิฟท์.....หน้าเหมือนๆกิ๊ฟท์ แต่พูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องเรย ฮ่าๆๆๆ
เรื่องแบตแทงหลัง เปตอง....เรื่องบิ๊วไอ้เล้งให้โบโบ้.....เพราะมุกโบสาดปูนแล้วเล้งสวน....
"จะเอามาหล่อรักตรงนี้เหรอครับ" ....เลี่ยนได้ใจสัดด่ะ
เกมรักใคร ตีใคร สนุกชิหาย.....วิวาห์เหาะ....กระป๋องแป้ง.......ไฟฟ้ากระแส.....หอยเปลี่ยนฝา....รวมเงิน
ไอ้ป๊อบทั้ง 3....ป๊อบลูกโกก แม่งหลุดๆ...ป๊อบโรโบโขก....และป๊อบน็อสตี้ ที่แม่งเคือง
ว่าพี่นนท์ตั้งชื่อให้มันทุเรด (กูอยากจะบอกว่าไอ้ปันตั้ง บ่ใช่กู)
แก๊งสามจิ้ง ภาคแรก เพชร ปลั๊ก อาร์ท......ไอ้เสื้อยากูซ่าพวกมัน.....จำได้จนวันตาย
และสามจิ้งภาคสอง...พง ย้ง ป๊อบน็อนสตี้...ขำเหี้ยย้ง ที่มันซื้อวันกันแดดที่เชียงใหม่ แล้วมันสบถทุก 3 นาที
แก๊งสาวๆบัญชีทั้งหลาย โอ๋ ไบรท์ เชง บุ๊คกี้ จิ๊บ พลอยหมวย ติ๊ก.....บวก ไอ้ภัคเมตรครึ่งเข้าไปด้วย แถมๆ
ครัยอีกหว่า ไอ้หนุ่มๆ วิดวะและSI ทั้งหลายที่ยังไม่ได้กล่าวถึง ไอ้อู๋ ไอ้คิว ไอ้ทอม ไอ้ฤทธิ์
แก๊งน้ำหวาน ...น้ำหวานตาสีอำพัน น็อต แพร อ้อม(ยายของหลานๆ) ดรีมมือกลอง อิ๊งจอมมารบู (แต่พี่เป้นมิสเตอซาตานหว่ะ)
ปลาไม่ธรรมดิ๊ เล่นละครด้วยกันจำได้ๆว่านี่คลองห้า.....กวางเสียงห้าวนี่คลองเจ็ด
แก๊งโคตรฮา มียัยแพร eighteen พอลล่า แป้ง(น้องแท้ๆยัยแพร เอททีน) เป็นบัดดี้พี่เอง
น้องๆ อีกมากมาย ซึ่งถ้าจะให้ไล่ให้ครบ คงต้องมานั่งไล่ทีละชื่อจากรายชื่อเบอร์โทรศัพท์...วันวันไหนคึกต่อ จะมาต่อให้ครบ
คงได้แต่ทิ้งหอก(ทิ้งทวน!!!) ไว้ก่อนว่า......"Good memories last forever" นะจ๊ะๆ
หวังว่าชาวค่ายจะได้เจอกันไปเรื่อยๆ ไม่นอยกุ้งกันซะก่อน
ไว้นึกอะไรออก จะเอามาโพสต์แก้ไขเพิ่มเติมละกัน เมื่อยมือแล้วเว้ยยยยยยย ไปนอนก่อนนะคร่าบ
--------------------------------------------------------------------------------------------
|
|
|
