afR0N0N's profileaFRoNoNPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
โอ้ ละหนอ......กบาล ถมอกบาล...อ่านว่า....กะ-บาน
คือ กะว่าจะบาน แต่ไม่บาน
แปลว่า ศรีษะ
ถมอ...อ่านว่า....ถะ-มอ
ไม่ได้อ่านว่า ถะหมอ
ไม่รู้แปลว่าอะไร....ชาวบ้านเค้าว่า หิน
กบาล ถมอ....จึงเป็นรีสอร์ทที่หัวหิน ราคาแพง
ที่เราไม่มีปัญญาเข้าพัก
แต่จัดวางสวยงาม แม้ทรงที่พักเหมือนเห็ด
และเจ้าหน้าที่จะแย้งว่า เป็นทรงหอยชนิดนึงตะหาก
ผมก็ยังมั่นใจว่าน่าจะชื่อรีสอร์ท หัวเห็ดมากกว่า
ถ้ามาริโออยู่แถวนี้.....คงชอบ
ไปหัวหินครั้งที่ 2 ภายในระยะห่างประมาณเดือนนึง
ไปงวดนี้ ไปพักที่ค่ายนเรศวร ของ ตชด
กราบขอบพระคุณทั่นพ่อ ที่จัดหาที่พักดีๆมาให้
ไปหัวหินคราวนี้ เพราะทนกลิ่น Jazz Festival เมื่อ 2 ปีก่อนไม่ไหว
ปีที่แล้วไม่ได้ไป เพราะทำอะไรอยู่ซักอย่าง
แต่วันศุกร์ออกเดินทางช้า
กว่าจะถึงที่หมายก็ดึกจนขี้เกียจเข้าไปในงานซะแล้น
คืนวันแรกจึงจบลงอย่าง ไม่มีอะไรตื่นเต้น
เด๋วมาเพิ่มรายละเอียดคืนที่2 ต่อนะครับ......
กลับมาแล้น หลังจากโพสต์ทิ้งไว้หลายวัน....
แอบเอารูปมาลงแล้วนะครับ ผู้ใดสนใจก็กดไปดูกันได้ที่หน้า photos เหมือนเดิม
เยอะโคตร ประมาณ 110 รูป....คัดมาลง 80 รูป
วันที่ 2 หลังจากตื่นขึ้นมาจากบรรทม
ก็เดินย้อนรอยเส้นทางเดิม ในการกิน
เริ่มจาก ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ รสเด็ด ที่มีรูปทักษิณยืนยันความอร่อย
แต่คราวนี้อร่อยกว่าเดิม เพราะว่าคนกรุงมากมายหลังไหลมาอยู่ที่หัวหิน
และเกิดการคำนวณว่า 50%ของ "เชือกกล้วย" ในกรุงเทพนั้น มาอยู่ในหัวหินแล้ว
พี่ปองกะพี่จ้อนดูจะตื่นตากับบรรดาเชือกกล้วยทั้งหลาย
โดยเฉพาะพี่ปอง ที่ตื่นเต้นเป็นพิเศษ เหอๆๆ
เสร็จแล้ว เราก็ไปต่อที่ร้าน บ้านใกล้วังอย่างไม่ต้องสงสัย
ไอ้นนท์กับพี่จ้อน ก็ร่วมมือกันเสนอ "ที่เกิดเหตุ" ไปอย่างราบรื่น
เสียก็แต่ "เงินทอน" ของพี่จ้อนนั้น ถูกไอ้ยุตม์ผู้มีใจบริสุทธ์ ทำลายลง อย่างน่าเสียดาย
ยุตม์แก้ตัวด้วยเหตุผลที่ว่า เค้ายื่นเอามาให้ จะให้ทำไงวะ
อืมมม ถูกของมัน
ร้านนี้ สร้างความประทับใจให้ทั้งพี่ปอง และ พี่จ้อน กันไปตามระเบียบ
จากนั้นก็พาพี่จ้อน ตะลอนดูที่พักต่างๆ ที่ดูสวยงามและราคา(นึกว่า)ไม่แพง
ประกอบไปด้วย บ้านทะเลดาว สุภัทรา และ กบาลถมอ
บ้านทะเลดาวนี่จัดแบบ โล่งๆ สามารถเข้าถึงบริเวณส่วนกลางของรีสอร์ทได้อย่างง่ายดาย
ไม่เน้นความเป็นส่วนตัวมาก แต่จัดวางอย่างโล่งๆ
ในขณะที่ สุภัทราและ กบาลถมอ จะค่อนข้างดูอึดอัดเกินไป และ ราคาแพงจัด สำหรับผม
นำเสนอความเป็นส่วนตัวให้แขกแต่ละรายสูงมาก
กั้นเยอะ จนไม่สามารถเข้าถึงบริเวณส่วนกลางได้ง่ายๆ
เหมาะสำหรับผู้ที่ ตั้งหน้าตั้งตามาอยู่กันอย่างส่วนตัว เท่านั้น
ตกเย็นแล้ว
ไปนั่งกิน (กินอีกแล้ว แม่เอ๊ย) ชิวๆกันที่ร้าน let's sea กันอีกที
แต่คราวนี้ ไม่ชิวเอาเสียเลย
เพราะร้านจัดวางให้เหมาะ กับการเน้นการโอ้เอ้ แช่ๆ
แต่วิวและที่นั่งที่เหมาะแก่การ นั่งโอ้เอ้ เต็มหมด
เหลือแต่ที่นั่งที่ดูเอาจริงๆเอาจังกับการนั่งกิน
เสพอะไรให้เป็นไปตามอรรถรสของบรรยากาศไม่ได้เลย วัยรุ่น เซร็งงง
เข้างาน Jazz ด้วยรถพี่ปอง.....
เดินเข้างานมาจะมี heineken ขายอยู่ทุกๆระยะ
เป็นเครื่องดื่มกระตุ้น อะดรีนาลีนดีแท้
ตัวงานมีคนเรือนหมื่น เบียดเสียดแออัด ยัดกันอยู่ตามทางเดิน
"ไม่ชิวเหลยหว่ะ (-_-)'" ลอยขึ้นมาในหัว
ดนตรีทางเวทีของ Sofitel ค่อนข้างโอเค
แต่เวทีของ Hilton อยู่ไกลและหาดแคบกว่าฝั่ง Sofitel
ดนตรีชิว.....บรรยากาศไม่ชิว
แม่งงงง.......มันก็ไม่ชิวจริงๆ อ่ะ
นั่งดูดนตรีอยู่นานมาก....ไม่ได้ใส่ใจสิ่งรอบข้าง
นั่งดู นั่งดื่ม นั่งกิน
JRP หรือ JRB and the little big band วงนี้เค้าว่าเล่นอยู่แถว เสาวรีย์
นักร้องหน้าตาตี๋หมี่เกี๊ยว แต่มีเสียง soul แบบคนดำ
อารมณ์เหมือนJoss Stone ที่เป็นคนไทยและเป็นเพศชาย
(รึป่าวหว่า เค้าดูแอบสาวแตกหน่อยๆ เหอๆๆ)
ไฮเนเก้ง ครึ่งลิตรกว่า หน้าเริ่มแดง
ปลาหมึกไอ้ยุตม์ อร่อยโคตร มันเดินไปซื้อร้านไหนมาเนี่ย
ไอ้ยุตม์ ชิวอยู่กะตัวเอง
นอนยาวบนหาดไปซะแล้วเพื่อน
พี่จ้อนลุกไปไหนวะ.........
โอ๊ะ ผู้หญิงคนหนึ่ง น่ารักจัดๆทาง 3 นาฬิกา
หน้าดุๆหน่อยแต่น่ารักฉิบ
พี่ทศเดินมาหาพอดี ชี้เบาะแสให้พี่ทศดู
"พี่ทศพี่ คนนั้นโคตรน่ารักเลย"
"ไหนวะไอ้นนท์"
"นั่นไง 3 นาฬิกา ผมยาวๆ"
"อ๋ออ คนนั้นเหรอ"
........
.......
แล้วลุกไปเลย !!!??!!
ทำไมพี่ทศหน้าด้านงี้วะ อยู่ดีๆก็ลุกไปหาเค้าเฉยเลย (-___-)'
อ้าว รู้จักก็ไม่บอก หุหุ
มาทราบชื่อภายหลัง
.........ทราบด้วยว่า.........มีคนแอบชอบอยู่หลายทีเดียว
ไอ้โฮ๊ปเพื่อนซี้ก็เป็นหนึ่งในคนที่เคยแอบชอบคนนี้อยู่เหมือนกัน
โอ้.....แม่เจ้า
ช่างเป็นสาวฮอตอะไรขนาดนี้
ไม่แปลกหรอก....น่ารักออกปานนี้...หนุ่มๆคงตอมหึ่งเป็นปกติ
แล้วพี่ทศเจือกไปบอกเค้าอีกว่าเราบอกว่าเค้าน่ารัก....แม่งงงง
จาไปบอกเค้าทามม๊าาาายย
 ออกจากงานมาแบบ ขุ่นๆ ตึงๆ
ดนตรีดีแต่บรรยากาศแออัด....ไม่มันส์เลยหว่ะ
สนามเสือป่า เพลินกว่าเยอะ
แถมยังต้องมารอพี่โบ๊ท เดินไปเดินมาอีก บ้าป่าววะ
โทรนัดทีเดียวไปเลยก็ไม่ได้
แม่งงงงง มาเดินไปเดินมา
เหนื่อยหน่าเว่ย ลุง
ซื้อขนมพอเป็นพิธี เพราะตกดึกจะสำมะเลเทเมากันต่อ
รู้สึกเที่ยวกันเอง เมาๆกันเอง สนุกกว่าอีก
ไหงเป็นงี้ว๊า........
เมาหลับพับ อยู่นอกห้องตอนตีอะไรไม่รู้ ร้อนฉิบ
ในห้องแอร์เย็นๆดันไม่เข้าไปนอน ฮ่าๆๆๆ
เด๋วจะมาต่อของวันที่ 3 ฮะ
วันที่ 3.....มาแว้วว.....ดองไว้14 วันพอดี เหอๆๆๆ
วันที่3 ตื่นเช้ามาพบศพตัวเองอยู่นอกห้อง......ร้อนน
นึกในหัว.....ไมกรูมานอนตรงนี้หว่า
เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น?? ชายแปลกหน้าอีก5 ตัว ไม่ได้ขืนใจเราใช่มั๊ยวะ
ตื่นมาเดินริมหาดชิวๆๆ รอศพพี่ทศคืนชีพ
เมื่อคืนชีพครบแล้วก็ออกเดินทางหา ก๋วยเตี๋ยวเป็ดอร่อยๆมากินกัน
กินได้แค่คนละชามเพราะจะไปซัดส้มตำต่อ
เหตุการณ์ท่อนนี้ จะตัดแปะมาจากเว็บพี่โบ๊ท
"เสร็จแล้วไม่หนำใจ อยากลองชิมอาหารอีสานรสแซ่บ ตามคำแนะนำของเพื่อนนักบินของไอ้ทศ ขับไปจนเจอร้านตรงข้ามค่ายนเรศวร เห็นร้าน อีสานรสแซบ (ฤอะไรเทือกๆ นี้ ขออภัยหากจำชื่อร้านผิด) เห็นถจอดเยอะก็คิดกัน เอาวะ ใช่แน่...
สั่งกินกันไม่ยั้ง เออ อร่อยจริงๆ เว่ย แหม่ เพื่อนไอ้ทศแนะนำได้ดีจริงๆ
ตอนหลัง มาเจออีกร้าน เลยไปนิดเดียว ชื่อร้าน แซบอีหลี (อีกครั้ง หากจำชื่อผิด ขออภัย) รถเยอะกว่าร้านที่กินอีก ชื่อก็คล้ายกับที่ได้ยินจากเพื่อนนักบินของไอ้ทศมากว่าไอ้ร้านที่กินไป
ฮากันขี้แตกขี้แตน คิดเหมือนๆ กันว่า รถก็เยอะกว่า แม่งคงอร่อยกว่า ...รอก่อนเถอะมึง คราวหน้าโดนแน่" จากนั้นก็ไม่ลืมแวะโดน....บ้านใกล้วังอีกแล้น
ตามคำเรียกร้องอขงพี่โบ๊ท รึป่าววะ....เพราะเป้นคนเดียวที่ยังไม่เคยมาโดน
พี่โบ๊ทโดนเค้ก
น้องเบอร์ร้านโดน "แฝด" ของพี่จ้อนเข้าไปมุกนึง
น้องหาาาาาายยย ไปเลย
ออกจากร้านก็ไปเตร็ดเตร่ริมหาด จนไอ้นนท์กะไอ้ยุตม์
ต้องกระทำการชิ่งกลับสู่ มหานคร
เข้าเขตขอบขัณฑสีมา ต่อไป..... (สะกดผิดแน่ๆ)
จบทริปนี้ไปอีกหนึ่ง เหอๆๆๆ |
|
|
